Κυριακή, 22 Σεπτεμβρίου 2013

Λίπος και υδατάνθρακες

Ήρθε η ώρα.
Βγαίνουν όλα σαν εμετός, σαν βίαιη εκσπερμάτωση.
Πήδημα χωρίς εκσπερμάτωση.
Δειλία.
Λίπος και υδατάνθρακες. Δεν είσαι τίποτα άλλο.
Και πάλι παίρνει φωτιά και αρχίζει να χύνεται.
Η χολή; Τα δάκρυα; Τίποτα από αυτά.
Νιώθεις καλύτερα. Νιώθεις; Μακάρι να μην ένιωθες.
Η μουντίλα. Της Κυριακής.
Χορεύουν πλατωνικά τα γράμματα το ένα πλάι στο άλλο.
Όπου και να κοιτάξεις. Κατακλυσμός.
Ηρέμησες και καίγεσαι. Αντιφατικό.
Χλωμό μεσημέρι. Χαρτιά που έπρεπε να είναι καμμένα.
Φωτιά. Στάχτη.
Εσύ.
Ήσουν.
Και συ.
Και η άλλη.
Κοίτα λίγο τον εαυτό σου.
Κάρβουνα. Οι σκέψεις γίνονται κάρβουνα.
Γιατί τόση επιθετικότητα;
Εκείνη τη δημιουργεί. Η χιονοστιβάδα.
Από ανθρώπους. Γνωστούς.
Σιχαίνομαι.
Κονσέρβες αισθημάτων και υγρά σεντόνια.
Τι θέλεις;
Τρελάθηκες. Από έρωτα;
Σιγά. Γαμιέται ο έρωτας.

1 σχόλιο: