Κυριακή, 2 Ιουνίου 2013

Μπουρδούκλωμα

Γεμάτο πρόγραμμα. Ακούς. Μιλάς. Γράφεις. Διαβάζεις. Διαβάζεις το α. Αφήνεις το α για το β. Ξαναγυρνάς στο α. Πιάνεις το γ. Δε σηκώνεις κεφάλι. Δε σε ενοχλεί. Παραπονιέσαι. Μα έχεις το φόβο του κενού. Οπότε σ’ αρέσει. Ή βολεύεσαι. Έχεις πάρει τη ζωή στα χέρια σου. Ή τουλάχιστον είναι μια σημαντική αρχή. Μα πάει καιρός. Δε θυμάσαι. Το χρόνο. Αυτόν. Γιατί τα άλλα τα θυμάσαι. Ένα τηλέφωνο. Τρία τηλέφωνα. Ο ήχος και μόνο αγχώνει κι άλλο. Τα παρατάς. Δεν τα παρατάς! Μια συνάντηση. Μια υποχρέωση; Μια γλυκιά συνάντηση. Τα ‘χεις μπερδέψει όλα. Ξύνεσαι. Εισπνέεις. Τα όνειρα. Αχ, τα όνειρα. Το χειρότερο. Ή το καλύτερο. Χάος. Φόβος. Και μετά εσύ. Εμφανίστηκες πάλι. Ή στο πολύ σύντομο μέλλον. Θέλεις, μα δε θέλεις να το αποφύγεις. Και ο πόνος. Ο πόνος. Όπως αυτός του καλοκαιριού. Μοναδικός, μα πικρός. Μόνο το καλοκαίρι και συ. Κανένας άλλος. Πόνος. Πιάνεις το δ, γυρνάς σελίδα. Γύρνα και συ χειμώνα, το καλοκαίρι ιδρώνει!